توليد مثل وتکثير فرشته ماهی

توليد مثل وتکثير فرشته ماهی

به طور کلی ويژگي های تولید مثلی فرشته ماهی مانند ساير انواع سيکليدهاست با این تفاوت که اين ماهيها ترجيح مي دهند که تخم خود را بر روی برگهای سخت گیاهان از قبيل ساژيتاريای بزرگ ویا اشيای مشابه آنها بريزند .اخيراً تجاربي بر روی تکثير اين ماهي ها در داخل آکوآريوم به عمل آمده و نتايج بسيار خوبي از آنها به دست آمده است. آنچه مهم است درست کردن محلی برای تخم ريزی ماهي در داخل آکوآريوم مي باشد .برای اين منظور مي توان از يک لوله شيشه ای که قطر آن حدود 5 ميليمتر است استفاده نمود ودر خارج از آکوآريوم بايد لوله شيشه ای را که طول آن 20 سانتيمتر با زاويه 30 تا 45 درجه در داخل سيمان جاگذاری نمود بطوريکه وقتي داخل آکوآريوم گذارده مي شود به همان حالت باقی بماند .درداخل آکوآريوم مي توان سيمان زير لوله شيشه ای را با ماسه کف پوشاند .همانطور که بعداً خواهيم گفت فرشته ماهي روی اين لوله تخمگذاری خواهد کرد.مي توان بجای کاشتن لوله در سيمان ،آنرا به شيلنگی که برای سيفون کردن وتميز کردن وتخليه آب آکوآريوم بکار ميرود وصل کرد .برای اين منظور شيلنگ بايد از داخل لوله شيشه ای عبور کرده و به نحوی در کف آکوآريوم با زاويه ذکر شده مستقر گردد .از لوله های کوچک چراغ نفتی هم مي توان برای اين کار استفاده کرد. داخل لوله چراغ نفتي بايد با رنگ ضد آب رنگ آميزی شده و يا با ماسه يا مواد مشابه پر شود .
حرارت لازم برای تخم ريزی آن 27 تا 29 درجه سانتِيگراد و بهترين حرارت 28 درجه سانتِيگراد است .پ – هاش آب بايد از 6/6 تا 7/4 بِيشتر تجاوز نکند .بهترين پ – هاش برای تکثير آنها و رشد و نمو نوزادها 6/8است، يعني کمي حالت اسيدی است .بر خلاف ساير سيکليدها ، فرشته ماهي برای تخم ريزی و پرورش نوزادها از ايجاد حفره هايي در ماسه کف آکوآريوم استفاده نکرده و نوزادها هر جا که از تخم خارج شوند در همانجا به وسيله زائده نخ مانند و چسبنده ای از سر آويزان شده و دم خود را به شدت حرکت مي دهند.
اولين مرحله توليد مثل در فرشته ماهي انتخاب جفت است که در اين ماهي به کندی انجام مي گيرد .نر و ماده با فاصله روبروی یکديگر قرار گرفته و مدتي به همديگر خيره ميشوند .پس از آن هر دو ماهي با باله های برافراشته در حاليکه سر آنها به طرف بالاست با سرعت زيادی به سوی يکديگر حرکت کرده و بدون اينکه بهمديگر تلاقي نمايند به عقب برمي گردند .يکی از اين ماهي ها ممکن است برگشته و دوباره اين رفت وآمد را انجام دهد ولي ماهي ديگر فقط برای ترساندن و عقب راندن او به طرفش يورش مي برد .گاهي ممکن است برای انتخاب جفت ، نر و ماده با پوزه های به طرف بالا کنار همديگر قرار گرفته وبا لرزاندن باله ها شروع به شنا نمايند.پس از انتخاب جفت ، مرحله گزينش محل تخم ريزی ميباشد .گاهي ممکن است ماهي ضمن انتخاب محل تخم ريزی کليه گياهان داخل آکوآريوم ، معمولاً ماهي آنرا برای تخم ريزی انتخاب مي کند.
پس از آماده شدن محل تخم ريزی ، ماهي ها بدقت شروع به تميز کردن آن مي نمايند .سپس ماهي ماده از طريق لوله خاص تخم ريزی خود که اوِي پوز ِيتور ناميده مي شود .تعدادی تخم گذاشته و ماهي نر بلافاصله آنها را با اسپرم خود بارور مي کند .اين کار ممکن است تا چند ساعت به طول انجامد .تخمها بطور منظم و بدون تماس با يکديگر در محل تخمريزی چسبِيده مي شوند و ممکن است گاهي وسعتي در حدود 25 سانتِيمتر مربع را بپوشانند.تعداد تخمها درهر بار تخمريزی 300تا 400 عدد است وگاهي ممکن است در يکسال چندين بار تخمريزی انجام گيرد .بلافاصله پس از تخم ريزی عمليات بادزني با باله ها بمنظور به جريان انداختن آب در محل ريزش تخمها شروع مي شود .اگر در حين تخم ريزی تعدادی از تخمها به دلايلي به محل مورد نظر نچسبند ، يکي از ماهي ها بدقت آنرا برداشته و در آنجا مي چسباند .اکثراً تخمها که در اين حالت به اندازه کافي جذب آب شده اند ، قدرت چسبندگي خود را از دست داده و احتمالا از بين مي روند .ماهي ها به دقت تخمهای لقاح نيافته و خراب را به موقع از مجاورت تخمهای سالم بيرون آورده ومي خورند .
در 28 درجه سانتيگراد لاروها 2 روز پس از لقاح از تخم خارج مي شوند .نوزادها بلافاصله پس از خروج از تخم به محل ديگری روی لوله شيشه ای و يا برگهای داخل آکوآريوم که قبلا برای اين منظور آماده و تميز گرديده است، منتقل مي گردند .انتقال لاروها به وسيله نر و ماده انجام مي شود و هر بار تعدادی از آنها با دهان به محل جديد برده مي شوند .در محل جديد نيز نوزادها بر سر چسبيده مي شوند و همه آنها با هم شروع به لرزاندن دم خود مي کنند.اگر برخي از لاروها در اثر حرکات زياد کنده شوند مجدداًً به وسيله یکي ازوالدين در جای خود چسبيده ميشوند .انتقال نوزادها از يک منطقه به نقطه تميز ديگر بطور متناوب برای مدت يک هفته و تا زمانيکه توانايي شنای آزاد را داشته باشند ادامه مي يابد .پس از آن شبها والدين مجدداً بچه ها را که هنوز سرشان قدرت چسبندگي دارد پهلوی هم مي چسبانند .در آخر هفته دوم که قدرت چسبندگي بچه ها از بِين مي رود ، جمع آوری شبانه آنها نيز پايان يافته ولي حفاظت و مراقبت از آنها تا مدتي ادامه مي يابد .
گاهي ممکن است والدين اقدام به خوردن تخمها و يا نوزادان خود نمايند .بنابراين پس از آنکه تخم ريزی انجام شد بهتر است نر و ماده از آکوآريوم خارج شوند .بديهی است در اين شرايط ديگر عمليات نقل و انتقال آنها انجام نخواهد شد .از آنجا که مشاهده تغيير مکان نوزادها توسط والدِين بسيار جالب است ، عده ای ترجيح مي دهند که والدين را نزد آنها نگهداشته و عمليات آنها را مشاهده نمايند .گاهي پس از تخم ريزی جديد مشاهده شده است که والدين تخم و يا نوزادها را مي خورند .دليل اصلي آن کاملا روشن نيست و شايد علت آن نامرغوب بودن تخمها باشد .
در صورتيکه منظور اصلي تکثِير و بهره برداری از اين ماهي هاست و صاحب آکوآريوم علاقه ای به مشاهده ارتباطات خانوادگي آنها ندارد ، بهتر است بلافاصله پس از تمام شدن عمليات تخم ريزی تخمها به آکوآريوم ديگری که عمق آن از حدود 10 تا 15 سانتيمتر بيشتر نيست ،منتقل گردند .در اينگونه موارد بايد آکوآريوم وآب آن بسيار تميز باشد زيرا ديگر والدين ماهي ها در آکوآريوم نبوده تا مسئوليت تميزی و نگهداری آنها را به عهده گيرند.
اگر تخم ريزی بر روی لوله شيشه ای انجام گرديده است بايد با قرار دادن دو قطعه سنگ در زير سر و ته لوله ، آن را بطور خوابيده در داخل آکوآريوم جديد قرار داد .در صورتيکه لوله چراغ نفتي بکار رفته است بايد بدقت آنرا بداخل آکوآريوم ديگر منتقل نمود .در مجاورت تخمها با قرار دادن سنگ هوا مي توان جريان ملايمي از آب برای تهويه آنها ويا نوزادها بوجود آورد ولي اينکار هميشه لازم نمي باشد .در حرارت 27 تا 30 درجه سانتيگراد ، نوزادها 36 ساعت پس از تولد مي توانند در داخل آب شناور گردند .
پس از جذب کيسه زرده و شروع شنای آزاد ، نوزادها مي توانند دافني ها ی بسيار ريز را بخورند .بچه ها در ابتدا به هيچ وجه به والدين خود شباهت نداشته ولي پس از چند هفته کم کم شبِيه آنها مي شوند.
مراقبتهای ويژه از فرشته ماهي
فرشته ماهي دارای برخي خصوصيات است که بموقع بايد به آنها توجه شود .گاهي اتفاق مي افتد که ماهي اشتهای خود را از دست مي دهد و هيچگونه علاقه ای به گرفتن غذا نشان نمي دهد .در اينگونه موارد بهترين کار تعويض غذا مي باشد .به طور کلي فرشته ماهي علاقه زيادی به نوزاد پشه ها ، دافني ، کرم خاکي تکه تکه شده ، کرم سفيد و کنسرو ميگو دارد .در صورتيکه پس از تعويض غذا ، ماهي به هيچ یک از غذاهای ذکر شده علاقه ای نشان ندهد.حتماً بايد به آنها بچه ماهي انواع گوپِي و يا در صورت در دسترس بودن ، بچه کوچک ساير انواع ماهي ازجمله ماهي رودخانه ای و غيره داد که سلامت آنها تضمين شده است داد .اگر اشتهای ماهي حتي با اين غذا نيز باز نشود ، بايد آکوآريوم و يا حداقل آب آنرا تعوِيض نمود .بهترين پ – هاش در اينحالت 8 /6 مي باشد.
گاهي اتفاق مي افتد که فرشته ماهي در کف آکوآريوم به پهلو قرار گرفته و قدرت کنترل و تعادل خود را از دست مي دهد .معمولا ماهي که به اينحالت دچار شود خواهد مرد. عواملي مانند شوک ، ترسيدن و يا سرما باعث بروز اينحالت مي شوند.
آکوآريوم حاوی فرشته ماهي بايد دارای گياهان آکوآريومي باشد .
وجود گياه در داخل آکوآريوم باعث جلوگيری از برخورد شديد ماهي به بدنه آکوآريوم يا وسائل داخل آن بخصوص هنگام ترسيدن مي شود .اين ماهي در مقابل بِيماری لکه سفيد مقاومت زيادی دارد ولي بر عکس مقاومت آن در برابر عوامل ايجاد بِيماری بيرون زدن چشم از حدقه بسيار کم بوده ودر برخي موارد ابتلا به اين بيماری باعث کور شدن آن مي شود .
فرشته ماهي مي تواند توليد صوت نمايد .گاهي ممکن است آهنگ نسبتاً موزوني مانند صدای در زدن از داخل آکوآريوم شنيده شود .در اينگونه موارد اکثراً مشاهده مي شود که يکي از فرشته ماهي های داخل آکوآريوم حرکات ناموزوني با سرخود انجام مي دهد .هنوز علت انجام آن بدرستی معلوم نشده است .طبِيعتاً اين صداها را مي توان در ماهي ها درشت و بالغ مشاهده نمود ولي چون نگهدارِي ماهي ها درشت مستلزم داشتن آکوآريوم بزرگ و حرارت 26 درجه سانتِيگراد در تابستان و حداقل 20 درجه سانتيگراد در زمستان است و اکثراً تامين اين شرايط امکان پذِير نِيست ، لذا کمتر مي توان صداهای تولِيد شده توسط آنها را شنيد .

ادامه مطلب

فرشته ماهی

فرشته ماهی
اندازه اين ماهي که بومي رودخانه آمازون است تا 15 سانتِيمتر مي رسد .آکوآريوم دارها بعد از گوپی ها به نگهداری و تکثير انواع آن علاقه مند مي باشند ووقتی اندازه بدن آنها به 15 سانتيمتر مي رسد فاصله نوک باله پشتي تا نوک باله مخرجي بصورت وجب باز تا 26 سانتیمتر ميرسد.بنابراين طول آن ازعرض بدن کمتر است .باله های پشتی و مخرجی آن بسيار بلند و دارای نوارهای تيره عمودی برروی بدن ميباشد .بدن آن بشدت فشرده است. تشخيص نر و ماده نسبتاً مشکل است.با وجود اين علائم ثانوی جنسی عبارتند از :
1 : فاصله بين باله های شکمی و ابتدای مخرج در ماهی نر از ماهی ماده کوتاهتر است.
2 : بدن ماهی نر در این منطقه محدب تر از ماهی ماده است، لذا زاويه ای که بين مخرج و بدن به وجود مي آيد در ماهی نر بزرگتر است .
3 : مخرج ماهی ماده از ماهی نر بزرگتر است .
4: شعاعهای باله مخرجی در قسمت نزديک به دم در ماهی ماده بلندتر از ماهی نر است ، در نتيجه قسمت عقبی باله مخرجی ماهی ماده بلند تر از ماهی نر مي باشد .
5 : قسمت فوقانی ساقه دمی ماهی ماده تيره تر است .
6 : شعاع سخت باله پشتی ماهی نر کمی بلند تر است .
7: نوارتيره عمودی که از چشم ماهی نر مي گذرد انحنای کمتری از همين نوار در ماهی ماده دارد .
8 : آرواره پايينی ماهی نر کمی جلوتر از آرواره پايينی ماهی ماده قرار دارد.
با وجود همه تفاوتهای داده شده ، امکان اشتباه در تعيِین جنس اين ماهی وجود دارد .از آنجا که فرشته ماهی به شدت مورد توجه علاقمندان به نگهداری ماهي های زینتی میباشد ، لذا از طريق گزينش و تکثير انتخابی تاکنون نژادهایی از اين ماهی به نامهای فرشته ماهی طلايی ، فرشته ماهی سياه مخملی، فرشته ماهی مرمری ، فرشته ماهی نيمه سياه ، فرشته ماهی دودی و فرشته ماهی سياه باله بلند(چل گیس) به وجود آمده است.

ادامه مطلب

آنجل مونو Mono Angel Fish

یکي ديگر از ماهیان خارق العاده ای که در آکواریوم نگهداری می شود آنجل سنگاپوری یا آنجل مونو(Mono Sebae) است.
قبل از هر چیز باید گفته شود که اغلب در ایران این ماهی را با نام آنجل منو می شناسند ولی با توجه به نام آن مونوصحیح تر می باشد. نام علمی آن نیز monodactylus sebae می باشد..
این گونه در دسته بندی ماهیان آب نیمه شور و یا شور قرار می گیرد ولی باید خاطر نشان کرد که به خاطر زندگی این ماهی در اقیانوس ها و مسافرت در طول رودخانه ها می تواند به راحتی در آب شیرین نیز نگهداری شود.
با تمام این گفته ها ماهی پس از اینکه به اندازه ی دو ونیم سانتی متری رسیدند می توانند به راحتی در آب شیرین نگهداری و حتی تکثیر شوند آنجل مونو ها بسیار اجتماعی بوده و باید به صورت دسته های چهار یا پنج تایی نگهداری شوند؛ اگر یک یا دو عدد از آنها را بصورت انفرادی نگهداری کنید بعد از مدت اندکی خواهند مرد. از قابلیت انطباق بسیار بالایی برخوردارند و می توانند با اکثر شرایط آب سازگار شوند ولی به شدت توصیه می شود که در آب سنگین نگهداری شوند زیرا آب سبک برای آنها زیان آور است.pH مناسب برای آنها 7.7-9 است .دمای تانک این ماهی باید حدود 22-26 درجه باشد. برای تغذیه آنها می توان از انواع غذا ها استفاده کرد ولی برای ماهی های در حال رشد بهترین غذا آرتمیا می باشد. در غذا دادن به آنها هرگز اصراف نکنید زیرا ممکن است پس از مدتی به بیماری هایی چون بواسیر مبتلا شوند.
تکثیر آنها تقریبا مشکل است و از آن مشکل تر بزرگ کردن بچه ماهی هاست.حداکثر بزرگی که آنها می توانند داشته باشند 30 سانتی متر است ولی این اندازه بسیار نادر است و اغلب از 10 سانتی متر تجاوز نمی کنند.
برای آماده کردن شرایط تخم ریزی این ماهی اولین کاری که می کنیم افزایش میزان شوری آب است تا حدی که شوری آن به اندازه ی شوری آب دریا باشد.البته این کار طی چندین روز و به صورت تدریجی انجام می شود. برای بالا بردن شوری باید از نمک آکواریوم که در آکواریوم فروشی ها یافت می شود استفاده کرد. ماهی ها را برای مدت چند هفته در این شرایط نگهداری می کنیم. بعد از این مدت هر روز مقداری از آب شور آکواریوم را خالی کرده و آب شیرین را جایگزین آن می کنیم.بدین ترتیب هر روز از شوری آب کاسته می شود. ماهی ها پس از نه روز احتمالا تخم ریزی خواهند نمود.
علت انجام این کار:
این ماهی قبل از تخمریزی در اقیانوس زندگی می کند که شوری آن نسبتا زیاد است به همین خاطر در مرحله اول به صورت تدریجی به شوری آب اضافه می کنیم تا با شرایط آب اقیانوس یکسان شود.این ماهی در طول رودخانه ها برای تخمریزی مسافرت می کند که با دور شدن از اقیانوسها از شوری آب کاسته می شود. به همین خاطر از شوری آب در مرحله ی دوم کم می کنیم. بعد از تخمریزی بچه ماهی ها پس از چند روز به طرف اقیانوس حرکت می کنند که دوباره به شوری آب اضافه می شود ،قبل از تخمریزی ماهی ها به صورت دایره ای در امتداد یک دایره به شعاع 20 سانتیمتر حرکت می کنند.در ادامه ی این حرکت ماده ها چندین تخم رها می کند که توسط نرها بارور می شوند.تخم ها به قدری کوچک هستند که با پشم به سختی دیده می شوند.هر ماهی می تواند تا حدود 20000 تخم بگذارد.با تمام این اوصاف بزرگ کردن بچه ها بسیار مشکل و تقریبا غیر ممکن است، برای تغذیه بچه ها حتی بچه آرتمیا ها هم بسیار درشت هستند و باید از پلانکتون های تازه و ریز استفاده کرد.

ادامه مطلب